Çünkü yeryüzüzünde hiçbir şey bir çocuğun fark edilmeyen sevgisine benzemez, çünkü bu sevgi yetişkin bir kadının arzulayıcı ve talepkar aşkı gibi hiç olamayacağı kadar umutsuz, hizmetkar, boyun eğen ve gizlenmiş tutkulu bir aşktır. Sadece yalnız çocuklar tutkularının hepsini bir arada tutabilir: Diğerleri duygularını hoş sohbetlerde gevezelik ederek harcar, sırnaşıklık içinde körelir, onlar aşk ile ilgili çok şey duymuş ve okumuşlardır. Aşkın ortak bir kader olduğunu bilirler. Onunla bir oyuncak gibi oynarlar. Bir erkek çocuğunun ilk sigarası gibi onunla övünürler.