“…Belki şahsi bir değeriniz yoktur, bilemem, o kadar az insanda olan bir şey ki! Ama hiç değilse bir süre için, gençliğiniz var, bu da daima cazip bir şeydir. Zaten en büyük aptallık, insanın kendi hissetmediği duyguları gülünç bulması, ayıplamasıdır beyefendi. Ben geceyi severim, siz geceden korktuğunuzu söylüyorsunuz; ben gül kokusunu severim, bir dostum var, gül kokusu ateşini yükseltir. Sanıyor musunuz ki bu yüzden benden daha değersiz olduğunu düşünüyorum? Ben her şeyi anlamaya çalışırım, herhangi bir şeyi mahkum etmekten de kaçınırım. Her neyse, siz yine de fazla şikayet etmeyin; bu üzüntülerin acı vermediğini söyleyecek değilim, başkalarının anlamayacağı şeyler için insanın ne kadar azap çekebileceğini bilirim.”
“Demokrasi, halk eğitimi meselesidir. Halkın eğitimi zayıf olursa, demokrasi oligarşiye döner. Genel halkın eğitimi zayıf olursa, oligarşi demagog yaratır ve demagog, diktatör olur…”