Ben kusursuz değilim.
Bu cümleyi kendime söyleyebilmenin verdiği güç, kusurlarıma rağmen devam etmemi sağlıyor.Kusursuz olmadığını kabullenmek,kendimi daha iyi tanımamı,aksayan yerleri onarmamı, eksik olanı tamamlamamı sağlıyor.
Başımıza ne geldiyse kusursuz sandığımız düşüncelerden, kusursuz sandığımız insanlardan gelmedi mi?En büyük dersleri onlardan almadık mı? Onlara yakıştırdığımız kusursuzluğu aslında kendi zihnimizde tasarlamadık mı?
Değer verdiğimiz herkese ve her şeye kusursuzluk atfetmekti belki de en büyük kusurumuz.