Sağlıklı ilişkide artık birbirini tamamlayan iki yarım daire değil, kendi başına bütün iki insan vardır. Bu insanlar, eksik oldukları için değil, kendilerinin farkında oldukları için sevebilirler.
Bu iki insan arasındaki iyi bir evliliğin yolu, kadının kendi yaratıcılığını, canlılığını, özgürlüğünü tanımasından geçer.
Erkeğinde hayran olduğu tüm nitelikleri kendinde de tanımalıdır. Aynı şekilde erkek de kadında sevdiği yönleri kendi içinde bulmalıdır. Diyelim ki erkek, kadının yumuşaklığını, şefkatini, destekleyiciliğini severek ona aşık oldu. O zaman kendisinde de bu yönlerle temas etmeyi öğrenmelidir.
Bazen kadın kendi dürtüselliğinden korkar, bu yüzden kocasının spontane davranışları da onu rahatsız eder. Bu durumda, kendi bastırdığı yönü partnerinde gördüğü için ondan hem etkilenir hem de öfkelenir. Kocası böyle davrandığında kadın kaygılanır, öfkelenir ve onu düşüncesiz, sorumsuz, dağınık olmakla suçlar. Kadın, kendi bastırılmış “uçuculuğunu” fark edip kabul etmedikçe, kocasıyla sağlıklı bir iletişim kuramaz.