..."Onu yine de seveceğim."
"Asil bir duygu. Ama kimseye koşulsuz sevgi borcun yok. Tecrübelerime dayanarak konuşuyorum- bir kişi sana mutluluktan çok zarar verdiğinde, gitmesine izin verebilirsin. Onları karanlığa kadar takip etmek zorunda değilsin."
Bana elini uzatmadan önce eteğini düzeltti. Beni sahneye doğru yönlendirirken parmakları sıcaktı, titremiyordu. "Seni de yanında götürmeden önce bırak onu, Reid."
"Belki..." dedi Irene -başını başka yöne çevirmek zorunda kaldı, çünkü kocası dikkatle ona bakıyordu, ayrıca sesinde bir titreme duymuştu. "Belki insan en çok, kendine yakın kimselerin önünde utanır."