İmam-Hatip, minberde Selim Han için 'Hakimü'l Haremeyni'ş Şerifeyn (Mekke ve Medine'nin Hâkimi)" sanını kullanınca Selim Han derhal müdahale ederek, "Hayır" dedi, "Hadimü'l Haremeyni'ş Şerifeyn (Mekke ve Medine'nin Hizmetçisi) deyin İmam Efendi."
Çatışma öncesi askerin ruhunu öyle bir coşku sarar ki, az sonra ölme ihtimalini dahi düşünmezler. İşte harbin ilk adımı böyle başlar. Ama savaşın sonundaki sevinç yalnız kazananlara aittir ne yazık ki.
Her ne zaman ki sultanlık iddiasındaki kişi askerinin yediğini yemez, askerinin giydiğini giymez, askerinin uyuduğu şartlarda uyumaz, askerinin yanında harp alanında olmaz, işte o devlet gerilemeye ve yok olmaya mahkumdur.