Ölmek ya da yaşamak bütün mesele bu .. Önce kitabını okudum sonra filmini izledim . Ve iyi ki böyle yapmışım . Filmi izlerken sanki kitabı okumamış gibi sahneleri heyecanla bekledim . Film de ki çekim sahneleri ışık mekanlar ve özellikle karakterler tam oturmustu. Kitapta canlanan karakterler aynısı gibiydi. Filmi ve kitabı begenmeyenler olmuş . Ya da ağlamaklı bulmayanlar. Şahsen kitap okurken o duyguları anlamak için o atmosfere girip okumak lazım duygu ve hüzün çok işlemeyebilir ama ben kitapta ters köşe oldum evet duygulandım hüzünlendim. Filminde de ağladım çünkü bir kadının yaşamı bir annenin merhameti ve o kadının çocukluğu konuydu sıradan gelebilir ama kadın olarak anne olarak ben izlemekte zorlandığım sahneler oldu. Boğazım düğüm düğüm oldu . Romanda olaydan çok duygular vardı . Başta kitabı zor ilerlettim yarısından sonra su gibi aktı. Filmde de duyguları yaşadım . Derindi..
Bu tarz filmlere konulara ilgisi olmayanlar sıkılabılır ama ben sevdim . Derindi hüzünlüydü ve çok güzeldi kitabı okuyun film e de gidin mutlaka 9/10
Ölürken ellerini tutmak önemli, diyorum kendisi de babasını kaybeden arkadaşıma. Daha sonra bırakmak da önemli, cevabını veriyor kısa bir sessizlikten sonra.
İşitilen şey, görülen şeyden daha dehşet verici olabiliyor sanki. Sadece sözcükler ölüm gerçeğini kesinleştirebilir. Biri o öldü demediği sürece hâlâ bir umut vardır ..