gencdinozor
@BusraUnvr
Yaşamak, yaşamak, doludizgin yaşamak!
😳
Arkadaşlar merak ediyorum, haddimi aşmadan sormak istiyorum, paylaştığınız alıntılrı, gönderileri her gün tekrar tekrar paylaşacak motivasyonunuz ne, bunun arka planında ne var, reminder ihtiyacı olan bir konu olsa anlarım ama neden duvarım sürekli tekrar tekrar paylaşılan gönderilere maruz kalıyor, son zamanlarda aktif okuma yapmıyorsanız cevabı basit: Elde paylaşacak şey yok, neden bu ısrar?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnceleme olarak kategorize edilir mi bilmiyorum ama düşüncelerimi kendi arşivimi oluşturmak adına kalıcı hale getirmek istedim açıkçası. Keyifli bir okuma süreci yaşadığım bir kitaptı, belki de bu sebeple ilk anlardan sonra içten içe gizli bir beklenti dolu ruh haline bulandım. Sonrasın kitabın yarısından sonra, hadi ama nerde bu tadında yeni bir şeyler arayışına girmiş bulundum. Sonlara gelindikçe elimde kalan hayal kırıklığı oldu, dediğim gibi bunlar tamamen kişisel okuma sürecimin ömrü. Analiz niteliği taşımamaktadır. Neyse ki bu durum çok ciddi boyutlara ulaşmadan kitabı bitirmeyi başardım ve elimde kalan başka kötü şey de kitabın yarım kalmış olması hissi oldu ek olarak. Şu an kitabı beğenmek ya da beğenmemek gibi bir keskin verim yok, daha çok gri bir alan hislerim. İlişki kurabildiğim bir karakter olmadı, ilk etapta her şey oldukça iyiydi, süreci hızlandırmak için filmini izlemeyi bile düşündüm, nitekim en az 3 4 kere açıp açıp birkaç dakika ilerledim ama zihnimdeki halini lekelemeye kıyamadım, sonunu bekliyim hadi diyip dizginledim kendimi, lakin gel gör ki kitap bitti ama ben o motivasyonu taşımıyorum, bişeyler eksik kaldı benim için, ne aradım, neyi bulamadım hiç bilmiyorum ama her şeye rağmen güzel bir tecrübeydi. Bu arada kitapla ilgili birkaç inceleme videosu da izledim, belki işleri sarpa saran sebep buydu, bilemiyorum. ..
Sizlere keyifli bir okuma diliyorum. 
Kazuo Ishiguro
Kazuo Ishiguro
Sonra: “Bir yerlerde
bir ırmak olduğunu düşünüp duruyorum,
” dedi. “Suları
coşkun bir ırmak. Suyun içinde iki kişi var ve birbirlerine
tutunmaya çalışıyorlar, bütün güçleriyle uğraşıyorlar, ama
sonunda dayanamıyorlar. Akıntı çok kuvvetli. Birbirlerini
bırakmak, ayrı yerlere sürüklenmek zorundalar. Sanırım bizim
durumumuz da bu. Çok yazık, Kath, çünkü birbirimizi bütün
hayatımız boyunca sevdik. Ama sonuçta, sonsuza kadar
birlikte olamayız.”
“13 Ekim 1987
Salı
Sevgilim;
Her gün kötücül bir düşü kurmak ve onu taşımak artık kılgıyı gerektiriyor. Sana böyle bir yük bırakmak istemezdim ama sen akıllı ve güçlüsün, çabuk unutursun.
Bu durumdan kimse kimseyi ya da kendini suçlu, sorumlu saymasın, çünkü suç yok. Yalnızca ırmağın akışına bir müdahele söz konusu! Her anın niye'sini sorgulayan bir varlığın saygısızlığını yok etmek için kararlaştırılmış bir eylem bu! Çocukluğun kendini saf bir akışına bırakması ne güzeldi. Yiten bu işte! Bu tükenişle hiçbir yeni yaşama başlanamaz, bu nedenle tüm sevdiklerime elveda diyorum. Ben'i bağışlayın! Bunu en çok annemden, babamdan ve Kağan senden diliyorum. Dostlarımdan da!
Nilgün Marmara Önal
Seni hep sevdim Kağan!
Hoşçakalın!"