gencdinozor

gencdinozor
@BusraUnvr
Yaşamak, yaşamak, doludizgin yaşamak!
Reklam
Zaman aralığını yeterince uzun tutarsanız, herkesin hayatta kalma şansı sıfıra düşer.
Yerden alıp gökte yediğimiz zamanlar.
Boş ver bunlara. Hep seni hayalliyorum. Korkunç... Nasıl yanımdasın bilemezsin. Dicle’ye inerim sen, komşuya giderim sen, tabağı tuttuğumda, buzu kırdığımda, uzak yakın güzel bir hanım gördüğümde sen. En çok da mısrâ çekerken... İstanbul’dan çağırıyorlar, küfrettim, sevmiyorum İstanbul’u, dedim. Sahi, bir iki anıdan gayri beni bağlayacak bir yönü yok. Anılara gelince, zaten yaşamamı onlara borçluyum. Onlarsız edemeyeceğim besbelli. “Aydım yarı gecede.” Şüphesiz namuslu çocuklar ama beni böyle bi tevir sevmelerini istemiyorum. Sıkıntı veriyor. İnsan ya muhtaçlık, mecburluk olmadan sevmeli yahut da benim senin gibi amansız, vurgun... Yoksa sinirleri kuvvetli, zekâsı üstün, namus damarı tıkanmamış herkesler sevilmeğe hak kazanır. Berbat bir şey olur gibime geliyor. Düşün ki böylesi şeyler yasa, töre olmağa da çok müsait karakterde. Aman Allah!
"Beni bulamazsan üzülme, Eşyalarımı bulacaksın. Kestiğim taşları, açtığım yolları, İşlediğim heykelleri bulacaksın. Ve göreceksin ki binlerce yıl öteden, Parmak izlerimiz değecek birbirine..."
Reklam