Büşra
@Busraa605
Şu anda okuduğu kitap
"Kimse bilmiyor ama sen kendin biliyorsun. Ve sen, kendin için dünyadaki en önemli insansın. Öyle olmalısın! Aksi hâlde yaşadığın hayat senin hayatın olmaz, -mış gibi bir hayat sürersin. Bu yüzden 'benim hayatım' diyebilmen, 'Yaşadım!' diyebilmen için her zaman bu durumda olduğu gibi kimsenin bilmediği bir koşulda dahi, sen kendin için doğru olanı, adil olanı yapmalısın."
Ülkemizde insanlar insan insana iletişim kurulmasına engel olan kalıplar yıkabildi mi sizce? Aslında cevabınızı üç aşağı beş yukarı tahmin ediyorum, o yüzden şöyle sorayım: Yıkmak için ne yapmalı?
Bir genç kız tüm içtenliğiyle benimle şu paylaşımı yapmıştı:
" Toplumda tanımadığım bir erkeğe nezaketen gülümserken, selam verirken tedirgin oluyorum. Çünkü çeşitli zamanlarda bu hareketimin yanlış anlaşılıp taciz olarak adlandırabileceğimi durumlara sebep olduğunu gördüm. Dolayısıyla tanımadığım erkek bana selam verince de karşımdakine karşı bir güvensizliğim olduğu için daha nötr yaklaşmayı tercih ediyorum. "
Kadınların ve erkeklerin ülkemizde insan insana ilişki kurması kolay görünmüyor. Çünkü bu kadının insan insana ilişki kurma çabası Türk erkeği tarafından " kadının sinyal vermesi, kuyruk sallaması, flörtöz davranması " olarak yorumlanıyor. Kadın en başta kendini güvende hissedemiyor. Bu konuda gereken toplumsal değişimin uzun zaman ve emek isteyen bir tarafı var gibi görünüyor.