》Büşra
@Busraaky
İstanbul üniversitesi
6 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Hayat çözülmesi gereken bir sorun
değildir. Her gün olabildiğince akıllıca,
olabildiğince bütün ve olabildiğince
duyarlılıkla yaşanması gereken bir şeydir
hayat. Katlanılması gereken bir şeydir."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sağım ama iyi değilim:(Deprem
6 Şubat 2023, gece 4.17, şiddetli bir sarsıntıyla yataktan fırladım. İlk aklıma gelen çocuklardı. Odalarına gidip yataklarından onları nasıl alıp yere attım, üstlerine kapandım bilmiyorum. Bekledim, bekledim, bitsin diye bekledim. Ama boşuna beklemişim. Eşyalar hiç durmadan devrilmeye başlayınca bitti, dedim, buraya kadarmış her şey. 12 kat üstümüze çökecek ve bize ulaşılamayacak. Annemler, dedim sonra. Onların binaları eski, anne anne diye ağlayarak, onları bir daha göremeyeceğimi bilerek depremin bitmesini bekledim. Bittiği an çocuklardan başka hiçbir şey almadan çıktık dışarı. Telefon yok, üstümüzde pijama dışında bir şey yok, ev anahtarı, para kartlar, hiçbir şey yok. Yağmur yağıyor üzerimize. Telefon olmadığı için annemleri arayamıyorum, ben orada yağmur üstüme yağarken kardeşim için annem için ağlarken çocuklarım teselli etti. Üzülme anne, dedi 4 yaşında olmayan kızım. Ev bir daha sallanmayacak, tamir edecekler, iyi olacak, dedi yanağımı sürekli okşarken. Arabaya binebildik neyse ki. Ama deprem hiç durmadı, sürekli, sürekli… Her biri güya artçı ama değil. Hala babamları bilmiyorum. Ardından babamla konuşabildim. Birbirimizi duyamıyoruz çünkü telefon çekmiyor. Babama asla bağırmadım şimdiye kadar. Biz iyiyiz, dedi ama emin olamıyorum annemin sesini duymadan. Kaç kez “annemi ver baba, onun sesini duyacağım” diye ağlayarak sinirle bağırdım bilmiyorum. Onun sesini duyduğumda , kardeşimin, minicik yeğenlerimin iyi olduğunu duyduğumda az da olsa sakinleşebildim. Yanlarına gidemedim çünkü benzin yok, para yok, lanet olası hiçbir şey yok. Sonrasında bir şekilde para bulabildik. Bu sefer de 5 saat benzin alabilmek için sıra bekledik. 5 saat!! Onu beklerken ikinci büyük deprem. Ama artık duyarsızlaşmaya başladım sanırım, hissizleşmek böyle bir şeymiş. Hiçbir şey