Büşra
@Busraboncuk01
Music is my escape
Sevgili Ege, bana garip şeyler hissettiriyorsun, biliyor musun? Sanki beraber bakmadığımız bir gökyüzü yıldızlarla dolu olamazmış gibi hissediyorum. Berabar izlemediğimiz bir denizin dalgaları olamazmış, içinde balıklar yaşayamazmış gibi hissediyorum. Sanki biz seninle birlikte izlemezsek güneş artık doğmazmış, güneş artık batmazmış gibi hissediyorum. Sanki kapılar kapı olmaz sen o kapıları çalmadığın sürece, ziller zil olmaz sen onlara basmadığın sürece... Ateş yanmaz, yağmur yağmaz, rüzgar esmez. Ama işte, sen yoksun ve bunların hepsi hâlâ oluyor. En acısı da bu değil mi? Sen yoksun, hayat devam ediyor. Ve ben bunun olmasını istemiyorum. Ben istiyorum ki kapı çalsın, sen gel. Hayat seninle devam etsin. Ben istiyorum ki, güneş batsın, birlikte izleyelim.
Sayfa 294
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kendimizle hep karanlıkta tanışıyoruz. Çünkü içimiz yalnızca sesler sustuğunda bizimle konuşuyor. Yalnızca ışıklar kapandığında bize elini uzatıyor...
Sayfa 345
Birbirimizi kurtarabilecek miydik yoksa birlikte yok olup gidecek miydik acılarımızın içinde? Belki de bizi birbirimize çeken şey onun yaşadığı benimse yaşayacağım acılardı. Hani herkesin bir koruyucu meleği olur ya, sanki bize melek kalmamıştı da birbirimizi vermişlerdi...
Sayfa 333
Kaf dağının ardı... Ege'nin olduğu yer tam olarak orasıydı işte. Küçükken çok masal dinledim, çok masal okudum. Hep bir Kaf dağı vardı, bilirsiniz. Birileri hep o Kaf dağının ötesine geçmeye çalışırdı. O masallarda birilerinin sevdikleri o Kaf dağının ardındaydı, birilerinin aileleri, birilerinin mücevherleri, birilerinin suyuna muhtaç olduğu ırmakları... Ege benim sevdiğimdi, benim ailemdi, mücevherimdi, suyuna muhtaç olduğum ırmağımdı. Ege benim için o Kaf dağının ötesiydi. Ve ben, atına binmiş bir şövalye gibi Kaf dağının ardına ulaşmaya çalışıyordum.
Sayfa 390