Çocukken ayıbın üstünü örtmeye öğrenen insanın otorite konumuna geldiğinde “Biz her şeyin iyisini biliriz, çocukların bunları bilmesi gerekmez” tavrı içinde saydamlığa izin vermemesi, demokratik bir yapıyı gerçekleştirme konusunda hâlâ en ciddi açmazlarımızdan biri.
Risk alarak yaşamayı göze alabildiğimiz oranda hikayelerimiz de artıyor, “gölge”mizi daha yakından tanıyabiliyoruz. Koruma altında yaşayanlarsa, zamanla müze parçasına dönüşüp, çevresindekilerin de kendileri gibi olmasını bekleyerek onları denetim altına alma eğilimi gösteriyorlar.