O günden sonra hayatı yıllarla değil, onyıllarla ölçmeye başlamıştım. Ellili yıllarım belirleyici olmuştu, çünkü neredeyse herkesin benden genç olduğunun bilincine varmıştım. Altmışlı yıllarım, yanılmak için artık vaktimin kalmadığı kuşkusuyla en yoğun geçenler oldu. Yetmişliler, belki de son yıllarım olabileceği düşüncesiyle korkutucuydu.
Gölgeler kitabı Livaneli’nin babalarına gösterdiği bi saygı duruşu.
Okumaktan çok büyük keyif aldım bu kitabı diğer Livaneli kitaplarında olduğu gibi.
Gölgeler arasındaki konuşmalar ve gölge olmalarının verdiği duygusallık tamamen bana geçti.
Kitabı okurken sürekli düşündüğüm şeyse keşke tiyatral olarak bu sahneleri, bütün yazar ve şairlerimizi izleyebilseydik. Kesinlikle bir tiyatro sahnesine taşınsa büyük keyif alarak izlenebilecek bir kitap olmuş.
Kendi isimlerini bile gölge olarak kullanan yazar ve şairlerimize büyük saygıyla...
GölgelerZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 20185,2bin okunma
Asım Us(M.Kemal Atatürk) gururla bakıyor Halide Salih’e. İkisi de aynı şeyi hatırlıyor sanki... Bir şehri, bir ülkeyi kurtarmak için direnen kalabalıkları. Esir düşen şehirleri... Zincirlerinden kurtulan şehirleri... Bu gördükleri İstanbul, o direnen İstanbul muydu? Kendini çirkinliğe, betona, yağmaya, ranta teslim etmiş bu İstanbul o eski İstanbul muydu?