Büşra
@Busragln1
Sosyal Bilgiler öğretmeni
17 Ağustos
20 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
insan insanın zehrini alır. Ama onu zehirleyenler de insandı; başka insanlardı, soğuk, uzak, acımasız insanlar. O zaman belki de doğru olan şuydu: Seven insanlar birbirinin zehrini alır, birbirine şifa olur, birbirini kurtarır. Böylesi daha gerçek, daha insaniydi. Sartre'ın, "Başkaları cehennemdir," sözüyle de çelişmiyordu bu; çünkü yaşamınız boyunca size değenlerin bazıları cehennemi yaşatır ayazda titretir, demir parmaklıkların ardında çürütür bazılarıysa cenneti sunar; sıcacık bir kucakla sarar, masum bir gülüşle hayata döndürür.
Reklam
İkisinin de yüreği sözlerin karışıklığından, insanların yasalarından kurtulmuş sonsuz özgürlüğün içinde uçuyordu.
Yeryüzünde insanoğlu için kendi yasasının dışında bir yasa olmadığını ve hiçbir şeyin birine bağlı olmak kadar insanı hayata bağlamadığını hissetti.
İçinde bir şeyler hayır diyorsa, sen de hayır demelisin.
İnsan bir amaç uğruna kendinden vazgeçebilir fakat başkalarının çılgınca fikirleri uğruna değil!!
Reklam