“Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.”
İnsan yalnızca acılarını hesap etmeyi sever, sevinçleriniyse saymaz. Oysa olması gerektiği gibi saysaydı, mutluluğun her anına serpiştirilmiş olduğunu görürdü..