Bütün dostlarımı selamlıyorum! Umarım o uzun ,karanlık gecenin ardından doğacak günün kızıl şafağını görebilirler. Sabırsızlığa yenilen ben, oraya onlardan önce gidiyorum.
Bu dünyada, benim kadar faydasız ve boş geçen bunca vakti olan ,hiçliğin kölesine dönüşmüş ve bu işe azimle, sabırla ve hırsla sarılmış başka insan var mıydı ki?
Bir zamanlar bu dünyada bir Rembrandt'ın ,bir Beethoven'ın ,bir Dante'nin ya da bir Napolyon'un yaşamış olduğu konusunda en ufak bilgisi olmayan birinin, kendini kolaylıkla büyük bir insan sanmasından daha doğal ne olabilir?