Kelimelerin önemini gördüğümüz bir eser. Bence her anne baba ve eğitimcinin okuması gereken bir kitap. Her cümlesine yüzde yüz katılmak zorunda değilsiniz ama eminim çocuklara farklı bir pencereden bakmanızı sağladığı için Ziya hocaya teşekkür edeceksiniz. Okuyun, okutun...
Sürükleyici bir hikaye. Hayvanlara karşı içimde farklı bir pencere açıldı ve onların gözünden insanlara bakışı hayal etmeye çalıştım. Anlatmaya yetmez okumak lazım, okuyun okutun..
Beyaz DişJack London · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202095,5bin okunma
Kitabı emaneten birinden alıp okudum. Ama ilk fırsatta kendim de alıp yeniden altını çizerek okuyacağım. Yazarın kendisine katıldığım çok güzel tespitleri vardı. Altı çizilecek hatta duvarlara yazılıp asılacak cümleler doluydu. Sanki Montaigne karşımda oturmuş da bana anlatıyormuş gibi hissettim yazdığı yazıları. Ben beğendim, okuyan herkesin de beğeneceğini düşünüyorum. Tavsiye ederim.
DenemelerMontaigne · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202065,6bin okunma
En sevdiğim yazar olan Mustafa Kutlu'nun bu eserini de okumak nasip oldu. Hikayelerini beğendiğim gibi köşe yazılarını da severek okurum. Köşe yazılarının kitaplaştırıldığı bu eserini de beğendim. Aslında kitabı okumayı bitirince bir iç bunalımı ile 'Oyy, biz hangi çağda yaşıyoruz böyle Rabbim' diyerek karamsarlık sardı ruhumu. Ama bir yandan da 'Bu akış nereye?!' diyerek, durup düşünmeme vesile olduğu için memnun oldum. Tevafuk odur ki, kitabı yaz mevsiminde tarlaların bahçelerin içinde okudum, güzel İstanbul'un keşmekeşinden uzakta.
Eser, isminden de anlaşılacağı üzere oldukça acı bir sonla bitiyor. Werther in bunalımlı, depresif ruh hali insana öyle bir yansıyor ki, yüzüm bugün çok gergin ve renksiz gibi geldi bana. Kitapta öyle güzel cümleler, tasvirler vardı ki hangi birini yazsam diye düşündüm. Özetle kendime aldığım ana fikir: insan ruhu ebediyete mübteladır. Fani olan her ne varsa ruhunu sıkıyor, parçalıyor. Yediğin bir meyve bile elinde iken midene gidiyor, sonlanıyor. Onu seviyorsun ama sonsuza kadar elinde tutamıyorsun. Sevdiğin insan için de hep sonsuza dek onla olmak, sevginin sonsuza dek sürmesini istiyorsun. Ama sınırlı olan bu fani dünya buna müsaade etmiyor. Ruhumuzun bu denli sonsuz aşkı, bize bu dünyaya ait olmadığımızı ispatlıyor. Fani olan her neyse ona gösterilen aşırı tutku, bağlılık insan ruhunu paramparça ediyor.