İnsanın içinde saklanan korkunç hayvanla o akşam ilk defa kendi ailemle tanıştım. Yuvalarından fırlamış gözleri, öfke içinde uzayan boyunları, şişen damarları ilk defa o zaman gördüm. Gırtlak parçalayan ürpertici haykırışları ilk o zaman işittim. Bu son olmadı tabi benzer manzaralarla daha sonra da karşılaştım. Büyüdükçe insan alışıyor, belki de büyümek diye alışmaya diyorlar. Ne zaman bağıran, ağlayan, haykıran öfkeli insan görsem bu hayvanla ilk defa karşılaştığım andaki dehşeti, tedirginliği hatırlarım. Belki de bu yüzden bi yanım hep çocuk hep suçlu kaldım.