İnsanoğlu yaratmayı ve yol açmayı sever, kuşku edilemez bundan. Peki neden aynı zamanda yıkmayı, kargaşayı da sever? İşte bunu söyleyin siz bana! Özellikle bu konu hakkında birkaç şey söylemek istiyorum. Yıkmayı, kargaşayı içgüdüsel olarak sevmesinin nedeni sakın, amacına ermekten, yaratmakta olduğu yapıtı bitirmekten içgüdüsel olarak korkmasından olmasın?