Delüzyon
@Busrraayan
Değişime gelişime açık okuyan beyinlerle iletişim kurmayı sever bir kız çocuğu
Dünyanın nüfusu ikiye bölünüyor,
Yarısı sen oluyorsun, yarısı ben
Sonra ikimiz bir bütün oluyoruz,
Kimseye sezdirmeden.
[Özdemir Asaf]
Sayfa 5
Reklam
“Mesele ilerlemek değil, yanındakinin önüne geçmek olduğu sürece savaşlar olacaktır.” Bertolt Brecht
Sonuçta keder konforlu bir duygu. Kederli olan çoğu zaman haklıdır. Haklılığın rahatlığı içindedir. Hatta o haklılık hissi kederi besler. Haklı olmanın derin kederi!
Sayfa 12
Bu çürük dünya da insanın vitamini tutunamayışındadır. Tutunacak bir şey görememek, o nemaya talip olmamak, o yolun yolcusu olmamakta... Belki de her şey “Dünya buysa kral ben değilim ve olmak istemiyorum!” diyebilmekle başlıyor. Bir itiraz biçimi aslında. Herkesin peşinde koştuğu şeyi hiç talep etmeme hali. Külliyen ret hali bile değil. Kafasını oraya çevirmiyor. Başka yere bakıyor. Ne raf ömrüyle ilgileniyor ne de raftakiyle....
Sayfa 10
Çünkü tutunamayan hissediyor ve biliyor ki bu dünyada hangi dalı tutsa çürük çıkacak.
Sayfa 10