Rabia
@Butimarkusuu
1 Ocak 1997
33 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her neyse, işte yine yazıyorum. Yazıyorum! Yine tuşlara basıyorum. Ah, böyle alt tarafı tuşlara basması ne hoş bir his. Sadece tuşlara basıp durmak, yazıp durmak varken yazarlar ne diye daima BIR ŞEY HAKKINDA yazmak istiyor, anlamıyorum.
Yazarlar. Nice uykusuz gece geçirir, ortalıkta dört dönerler ve ne hakkında yazacaklarını bulmaya çabalarken ölesiye içerler, oysa aslında, artık çok net görüyorum ki konuya hiç gerek yok. Eğer bir yazarsan, sadece yazarsın, tıpkı benim şimdi yaptığım gibi. Sadece yazarsın, ya da sadece tuşlara basarsın.
"Yazar mı olmak istiyorsun? O halde otur ve yaz!" Hepsi buydu. Efsanenin devamı şöyle-bunu söyledikten sonra çekip gitti. Vay canına! Bundan daha bilgece bir şey görmedim. Sadece yazmanın coşkusu! Salt yazmanın, salt şarkı söylemenin.
Hepsi bir. Sadece şarkı söylersin. Ya da sadece yazarsın. Ya da, bağışlayın ama sadece filme alırsın.Film yapılmaz, sadece filme alınır. Sadece filme almak varken ne diye film yapasın ki. Ah, bir şeyle uğraşmak ne büyük coşku! Bir sey, herhangi bir șey! Ben buna hayatı kutlamak derim! Ben böyle biriyim...
Bu adam bütün bir kış mevsimini Antarktika'nın ıssız bir noktasında, düpedüz Güney Kutbu'na yakın yerde, bir balina yağı işleme tesisinde geçirmek zorunda kalması sonucunda delirmişti. Bu hikâyeyi dinlerken o sahneler gözümün önünde canlanmıştı ve anlık bir sessizliğe gömülmüştüm. Babamın Güney Georgia'da yaşadığı o müthiş yalnızlık. Cato'nun şimdi bana anlattığı ve babamın zamanında Cato'ya tam da böyle hatırlansın ve bana anlatsın diye anlattığı o yalnızlık. Babamın Güney Georgiadaki ofisinde duvara zincirlenmiş deli bir adam. Babamın dile getirdiği Güney Georgiadaki o dayanılmaz yalnızlığı.
