Şimdi, senin dünyanda ben, yalnızlığı öğrenmek istiyorum. Yalnızlığı, insansızlığı. İçime çöken bu ayrılık acısının bir benzerinin daha başıma gelmesine dayanamam çünkü. Keşke kelimelerin olsa bana söyleyecek. Eskisi gibi nasihatler etsen, "Oğlum," desen, "Dünya dardır, içine sığayım is-tiyorsan kendini su yolu gibi belleyeceksin. Taşların üzerinden, çalıların arasından usul usul akımayı bileceksin. Kayayı seveceksin, ağaca tutunacaksın. Bu dünyada insandan insana ne hayır gelmiş, sen kendi özüne sığınacaksın." Ben de kaldırsam kafamı, utansam acımdan. Gitsek beraber, çınar ağacının dibinde mum diksek, hep yaptığın gibi.