Melisa
@Buzdankova
Qu’est–il de frere en toi et ceux qui veulent vivre?
Sosyoloji YL
145 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanlar duyularının yetersizliği nedeniyle nesnelerin sayısız niteliğinden ancak sınırlı bir bölümünü algılayabilirler. Biz görme duyusuna sahip olduğumuz için nesneler renklidir; yüzlerce duyguya sahip olsaydık, kim bilir başka ne sıfatlara layık olacaklardı? (Syf. 248)
Sizin hayatınızdan birileri gitti mi? Siz hiç çok sevdiğinizi gidince anladığınız ayrılıklar yaşadınız mı? Yaşadıysanız çok daha iyi anlarsınız Albertine' in gidişini. Yaşamadıysanız, birini kaybetmek ne demek satır satır betimlenir kafanızda bu kitapla birlikte. Betimleme sanatının duyguları anlatmak için ustaca kullanıldığı bu kitabı okurken, aşkın keder hali kalıyor daha çok yüreğinizde. Birini kaybetmenin ağırlığını yaşarken, nasılsa dönecek umuduyla beklerken birden hiç dönmeyeceğini, dönemeyeceğini çünkü ölümün hep bilinen ama hiç düşünülmeyen gerçekliğiyle yüzleşmenin gerekliliğini hissedeceğiniz bir hikaye. Neden gittiğini hiç bilmeyeceğiz, sevip sevmediğini hiç bilemeyeceğiz. Duyularımız yetmeyecek neler yaşandığını başka bir açıdan görmeye. Yalnızca tahminler yürütüp acımızı hafifleteceğiz ve zamanla artık eskisi gibi olamayacağımız, zamanın bedenimizi değiştirdiği gibi benliğimizi kökünden değiştirecek olan o unutuşa yol alacağız. Her şey bittiğinde merak, aşk, tutku, keder ve daha onlarca duygu eski kimliklerimiz olacak. Ölüm yalnızca bedende değil ruhta da gerçekleşen bir eylem olacak. Ruhta gerçekleşen ölüme "unutuş" diyecekler. Size eskisi gibi hissettirmeyen her şey ve herkes unutulmuş ve siz parça parça var olan yekpare bir ölü olacaksınız.
"Mademoiselle Albertine gitti" "benim nazarımda bir hiç olduğunu zannettiğim şey, demek ki aslında bütün hayatım, her şeyimdi. İnsan kendini ne kadar az tanıyor!" (Syf. 7) Değil mi?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
To the happy few (Mutlu azınlığa).
Sthendal kitaplarının bir gün "mutlu azınlık" tarafından okunacağını umuyordu. 28 eylül 1816 tarihli bir mektubunda bu "mutlu azınlık" ı şöyle tanımlamıştı: Hassas ruhlar (syf. 539).
Mutlu azınlığa yazılmış ama mutluluğu satır aralarında bulabileceğiniz bir kitap. Onca mutsuzluk arasında ortaya çıkan beklentilerden doğan küçük mutluluklar var o satır aralarında. Hayatta da böyledir ya hani; onlarca kötü şey olur ama güzellikleri göz ardı edemezsiniz yine de. Çok zorlu ve aynı zamanda kısa zaman diliminde, kitabın içinde kalarak olaylardan kopmadan okunması gerektiğini başlangıcından itibaren anlayabileceğiniz bir kitap. Dönemin kültürel, siyasi yapısını ve olaylarını da oldukça yoğun bir şekilde yansıtması bazı noktalarda sıksa da, aşk ve tutkuyu ele alışıyla taçlanmış bir eser olduğunu düşünüyorum.
Mutlu azınlık; her şeye sahip olmuş o insanlar değil, sahip olduklarına, elde ettiklerine ve kaybettiklerine yani hayat akışındaki mutluluk arayışlarına ince hassasiyetlerle yaklaşanlardır. Mutluluğa hiç erişemeyecek olsa da bunu kabullenmeyen hassas ruhlardır.
Biraz melankolik, belki de mutsuz ve neresinden bakılırsa bakılsın ekstrem sayılmayacak bir hayata sahip olduğunuzu düşünüyorsanız başucu kitabınız olabilir. Bazen çok felsefik bazen çok sıradan, kendi içinde kaybolmuş gibi hissettiren kitaplar değerli olmalı bence. Söylemek istediklerimi belki de asla söyleyemeyeceğim gibi söyleyen kitapları severim. Sizin de söylemek istedikleriniz varsa eğer bir göz atın derim. Doğruları duyabilmek için doğru soruları sormak önemlidir. Hissetiklerini düşünmeyi bilmeyenlere bırakın dil bilgisini, siz ne olduğunuzu söyleyebilenlerden olun. Mesela "yaşamak isteyenlerle aranızdaki benzerlik nedir?" Fernando Pessoa soruyor ben değil.
