İnsanoğlu kendine yetmesini bilseydi, önemli bir sorunu çözümlemiş olurdu.
“Ancak bir çılgın yetebilir kendine .
Çünkü onun dünyası başkalarıyla doludur.
Duyduğu sesler, gördüğü görüntüler, insanlar, hayvanlar, sanrılar birer gerçektir onun dünyasında. Onlarla konuşur, onlarla sevişir, onlarla kavga eder.
Onlar vardır çılgının dünyasında.
Ama çıldırmayan, henüz çıldırmayan bir insan nasıl yetebilir kendine?”
Yoksa ölümüne bir tanık mı arıyorsun?
Hiçbir şey aramıyorum.
Yoksa yaşamına bir tanık mı arıyorsun?
Eğer öyleyse, korkma, bulunur. Her ikisi için de. Düşsel de olsa. Biri seni düşünür. Nasıl yaşadığını nasıl öldüğünü kurar, başkalarına anlatır, eğer bütün derdin buysa.