Asıl meselenin yargıdan kaçınmak olduğunu söylerken yanıldım. Asıl mesele, zaman zaman rezilligimizi haykıra haykıra itiraf etsek de her şeyi kendimize mubah görebilmektir.
Topluma benzeyerek yaşamak kötü bir şey mi? Hem bunun için toplumun da bana benzemesi gerekmez mi?
Tehdit, alçaklık, polis, hepsi bu benzerliğin kutsallarıdır.
Küçümsenince, köşeye sıkıştırılınca, zorlanınca değerimi tam anlamıyla ortaya koyabilir, varlığımdan tat alabilirim, nihayet doğal olabilirim.