Bana yeterince sevgi göstermediğini söylüyorsun ama beni karşıma oturtmandan ve yanımda olmandan daha büyük bir sevgi ve onur olabilir mi? Ve bununla beraber ben sırf sana değil, daha çok benim, bana senin sayende hediye edilmiş kendi varlığıma âşığım.
Ve düşündüm ki bu yazılar sadece yazılmış olmak için yazılmamışlar, bunlar daha ziyade bir insana ilerlediği yolda bir nevi kılavuz olmuş, ama öyle bir yol ki bu, insanın aydınlanma anında aslında hiç de ilerlemediğinin, aksine sadece kendi labirentinde dönüp durduğunun, sadece daha telaşlı, her zamankinden daha huzursuz olduğunun farkına varana kadar hep daha mutlu şekilde ilerlemesini sağlamış.
Kronik duygularınız, ne kadar bunaltıcı olursa olsun sizi tanımlamaz; tıpkı sokakta yürüyen bir savaş gazisinin baktığı her yerde tehlike algılamasının onu tanımlanmadığı gibi. Sadece öyle olur.