Batuhan Soner
@Bydestiny
Avukat
Anadolu Üniversitesi/Hukuk fakültesi
60 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
En fena kanun, en iyi kanunsuzluktan daha iyidir, denebilir. En doğrusu kanunun iyi yapılması olduğuna şüphe yoktur. Kanuna güvenlik ve saygısı olmayan yerde zarar o kadar büyüktür ki, hiç bir fena kanun, memlekete o kadar ziyan vermez.
Reklam
12 MartŞiir
Şair, yorgun bir memleketin sabahına uyandı.
Mevsimlerden kış, günlerden Cuma, aylardan marttı.
Dergahta teneffüs ettiği hava sanki bugün bir başkaydı.
Sırtındaki dev gülleyi sonunda yere bırakmış gibi rahatladı.
Ve meclise gitmek üzere dışarı çıktı.
Kendini şair olarak görmezdi Akif.
Şairlik, memurluk, öğretmenlik...
Hepsi de farklı, fakat bir o kadar da fani aleme ait.
Sadece ‘kul’ olmanın o eşsiz hazzını tatmıştı Akif.
Ruhunu, bedenini ve kalbini bu memlekete adamıştı her vakit.
Savaşlar kazanan, canlar kaybeden,
Düşman taarruzlarını püskürtüp
Orduya “ölüm” emri veren,
Dünyada başka emsali görülmeyen
Bir memleketin mensubuydu Akif.
Zafer bu topraklarda kan ile yazılmıştı.
İmparatorluk yıkılmış, Türk, Cumhuriyetle tanışmıştı.
Bu şanlı zaferi, İstiklal Harbini anlatacak,
Cumhuriyeti halka tanıtacak bir marş lazımdı.
Akif, uyandığı sabah bu marşı tamamlamıştı.
“İstiklal Marşı” sadece bir şiirden ibaret değildi.
Ölmüşlere ağıt, yaşayanlara teselliydi.
Türk'ün istiklal mücadelesinin mürekkeple buluşmuş haliydi.
“İstiklal Marşı” Cumhuriyet’in temeli, memleketin tarihiydi.
Akif idi bu marşın yazarı, şairi.
Seneler birbirini kovalıyor.
İnsan doğuyor, büyüyor,
Henüz bebekken ağlıyor.
Biraz vakit geçince duruluyor.
Çalışıyor, çabalıyor, çokça bocalıyor.
Sonunda, herkes için farklı olan o vakitte,
Bu dünyadan göçüyor.
Yedi mısraya sığan ademin hikayesi;
Yedi günde yaratılmış alem hiç bitmeyecekmiş gibi,
İnsan hiç ölmeyecekmiş gibi,
Tüm serveti onu mesut edecekmiş gibi,
Zengin zenginliğini, fakir fukaralığını
Anlatmaya, yaşamaya, devam edecekmiş gibi,
Bu kainat boyunca sürüp gidiyor.
Toprağın üstündekilerden çok altındaki insanların fazlalığını,
Bir zamanlar alttakilerin de üsttekiler gibi davrandıklarını,
Var olan her şeyin günün birinde mutlaka var olmayacağını,
Beşerin tabiatı gereği olan ihtiyaçlarını karşılamak uğruna
İhtiyacından çok arzulayıp, ötekileri muhtaç bıraktığını,
Ağlayarak geldiği dünyada boş yere ağlattığını,
Geçici olan zamanı, ömrü ve bu alemi çokça boşa harcadığını
İnsan Unutuyor.
B. Soner
100.YILŞiir
1923' ten beri çok şey değişti,
Ahlak, adap, giyim, kuşam,
Sohbet, muhabbet, selam.
İnsanlar değişti, hayatlar değişti,
Değişmeyen yegane şey Vatan Sevgisiydi.
İmparatorluk da hüküm sürdü burada,
Fatihler, Selimler, Süleymanlar, Osmanlar.
Sonrasında Cumhuriyetle tanıştı bu topraklar.
Çok kanlar aktı, akıtıldı bu topraklarda.
Can verdi yiğitler burada 'Vatan' uğruna.
İmparatorluğun ömrü tükendi.
Topraklar kaybedildi, canlar yitirildi.
İstiklal Harbinde Vatan son parçasına kadar müdafaa edildi. Sonunda,
Mavi gözlü Adam 1923 'te Cumhuriyeti ilan etti.
100 yıl geçti o gün ile bugün arasında.
Vatan uğruna şehit olan yiğitler hatrına,
İlim, irfan tahsil edip okuyan gençler hatrına,
Her daim çalışıp, tembellik nedir bilmeyen insanlar hatrına,
Bu toprakları seven ve daima sevecek olan yurttaşlar hatrına,
Mavi gözlü Adam ve Arkadaşları hatrına
Bugün Cumhuriyet girdi 100 yaşına.
Batuhan SONER
"...
Ölüm aslında dünyadaki tek adaletli şeydir.
Beşerin beşeri öldürmesi değildir adaletli olan,
İnsanın kendiliğinden ölümüdür onu adaletli kılan.
Her insanın belki de tek ortak noktasıdır o.
Kimileri zengin, kimileri yoksul,
Bazıları iyi, ötekiler kötü.
Fakat yolun sonunda herkes ölümlü. "
B. S