Hüseyin İNCE
@Byince
Reklam
Ayrılır.
Annenle, baban.
Siyah, beyazdan.
Yıldızlar, geceden.
Tuzundan, deniz.
Kan, damarından.
-Ayrılırız canımın içi, ansızın. Kaçarız vedalardan.
Alışılır.
Yalnızlığa.
Kırgınlığa.
Ya siyaha, ya beyaza.
Uyunur yıldızsız gecelerde de.
Yüzülür tuzsuz denizlerde.
-Alışırız canımın içi, mecburen unuturuz.Kaçarız anılardan.
Özlenir.
Çocukluğumuzun bayram sabahları.
Samimiyeti dostlukların.
Kavgaların mertliği.
Şehveti hislerin.
-Özleriz canımın içi, apansız. Kaçarız arzularımızdan.
Unutulur.
Her gün değişir insanın öncelikleri.
Yeni bir acıya sığınır yara izleri.
Her gün yaşamak telaşı büyür. Büyür insanın korkuları, elleri gibi.
-Unuturuz canımın içi, gülüştüklerimizi bile belki.
Kaçırırız aklımızı, hatırlatan her şeyden.
Unuturuz.
Sarhoş oluruz.
Kahroluruz.
Mahvoluruz.
" bazıları için ölmek kolaydı.
Uğursuz bir trenin gelmesi yetiyordu, tamamdı bu iş.
Ama benim için göklere uçmak ne kadar güçtü.
Herkes engel olmak için bacaklarımı tutuyordu."
