By Map
@Bymap
Susuyor, niye susuyor, yok mu alacağı dünyadan?
Şu anda okuduğu kitaplar
"Beni bu düzgün cümlelerden, bu ütülü pantolonlardan, bu resmi daire koridorlarından kurtarın."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Ben aslında hiçbir şey olmadım efendim. Ne iyi bir memur olabildim, ne de benden beklenen o uslu vatandaş. Sadece taklit ettim. Herkes gibi yapmayı, herkes gibi somurtmayı ve herkes gibi düşünmeyi o kadar iyi öğrendim ki, sonunda kendimi aramayı unuttum. Şimdi soruyorum size: Kendini unutmuş bir insanın, bu dünyada bir yeri olabilir mi?"
"Korku beni o kadar büyük bir güçle ezdi ki, ruhumu benden söküp aldı. Şimdi odada sadece çarpan, ama içi bomboş olan bir kalp var. Saatlerdir, günlerdir, belki de asırlardır bu karanlıkta bekliyorum. Hiçbir şey değişmeyecek. Şafak hiç sökmeyecek. Trenler hiç durmayacak. Ve ben, bu zifiri karanlığın içinde, kendi korkumun ebedi gardiyanı olarak kalacağım."
"Gelselerdi de biteydi bu işkence. Ama gelmediler. Beni bu mutlak sessizliğin, bu sonsuz bekleyişin içinde diri diri gömdüler. Gözlerimi tavana diktim, açık ve hareketsiz... Karanlık bitti, oda bitti, dünya bitti. Geriye sadece karanlığın tam ortasında, hiç durmadan çarpan ve sadece korkuyu besleyen o yalnız kalp kaldı."
"Ben artık bir insan değildim; ben, korkunun ta kendisiydim. Korku beni bütünüyle yutmuş, sindirmiş ve geriye sadece kendi varlığını haykıran bu boş kabuğu bırakmıştı. Kendi kendimin kâbusu olmuştum. Ve bu kâbustan uyanmanın tek yolu, hiç uyanmamaktı."