Munferid
@Byoffical
لم أجد صديقا غير الله
Allah'tan başka hiçbir dost bulamadım
إِنَّمَا أَنَا مُسَافِرٌ فِي هَذِهِ الدُّنْيَا
Ben bu dünyada sadece bir yolcuyum.
21 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
insanın iç dünyasına dönük ciddi bir hesaplaşma çağrısıdır. Sadece bilgi veren bir kitap değil; insanı rahatsız eden, sarsan ve aynaya baktıran bir metindir. Gazâlî burada teorik ahlâk anlatmaz; kalbin hastalıklarını teşhis eder ve tedavi yollarını gösterir.
Merkezde şu soru vardır: “İnsan kendini gerçekten terbiye edebilir mi?”
Gazâlî’ye göre evet — fakat bu, zahmetsiz bir süreç değildir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Eşyayı eşya yapan, onu yaratan Allah’tır (c.c). Eğer bir insan her şeyi tanıyıp da Allah’ı (c.c) tanımamış olsa, o kişi hiçbir şeyi tanımamış demektir. Mârifetin alâmeti muhabbettir. Kim Allah’ı (c.c) tanırsa, Onu sevmiş olur. Allah sevgisinin alâmeti ise diğer sevgileri ve dünyayı Ona tercih etmemektir. Allah (c.c) şöyle buyurmuştur:
قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاؤُكُمْ وَاَبْنَاؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَش۪يرَتُكُمْ وَاَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِنَ اللّٰهِ وَرَسُولِهٖ وَجِهَادٍ ف۪ي سَب۪يلِهٖ فَتَرَبَّصُوا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ
“De ki: Eğer babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, eşleriniz, hısım akrabanız, kazandığınız mallar, kesata uğramasından korktuğunuz ticaret, hoşlandığınız meskenler size Allah’tan, Rasûlünden ve Allah yolunda cihad etmekten daha sevimli ise, o zaman Allah, emrini getirinceye (hüküm verinceye) kadar bekleyin.”
O hâlde ahlâkın anası ve esası dört şeydir. Bunlar; hikmet, şecaat, iffet ve adalettir. Hikmetten kastımız: Nefsin, tüm ihtiyarî fiillerde doğruyu yanlıştan ayırt edebilmesidir. Adaletten kastımız ise: Nefsin, öfke ve şehveti dizginlemesi, hikmetin icap ettiği biçimde onları taşıyabilmesi, gerektiği şekliyle salıverirken veya frenlerken kontrolü kaybetmemesidir. Şecaatten kastımız: Öfke kuvvetinin ileriye gitmesi veya geri kalmasında akla boyun eğmesidir. İffetten kastımız: Şehevî kuvvetin akıl ve şeriatla te’dib edilmesidir
Öfke av köpeğine benzer. O terbiyeye muhtaçtır. Tâ ki nefsin şehvetinin galeyanına göre değil de, verilen işarete göre koşsun veya dursun. Şehvetin misali ise av peşinde gitmek için binilen at gibidir. Bazısı eğitilmiş olur, bazısı serkeş.