Evlilik için pek çok sebep sayılabilir ama insanın en derinden aradığı şey huzurdur. Zaman geçtikçe anlar ki kalbi yoran değil, dinlendiren bir yuva gerekir. Gürültüden uzak, kalbin sükûnet bulduğu bir limandır aslında evlilik. İnsan yıllar geçtikçe heyecandan çok güvene, gösterişten çok sadeliğe ihtiyaç duyar. Birlikte susabilmek, birlikte gülmek kadar kıymetlidir. Anlaşılmak, anlatmaktan daha değerlidir çoğu zaman. Küçük şeylerde incitmemek, büyük şeylerde incinmemek gerekir. Saygı, sevginin en sessiz ama en güçlü hâlidir. Sevgi ise her gün yeniden emek ister, ilgi ister, sabır ister. Birbirine omuz olabilmek, en zor günlerde bile dağılmamaktır. Kalplerin birbirine yük değil, yurt olmasıdır asıl mesele. Huzur, dışarıda arandıkça bulunmaz; iki kalbin arasında büyür. Ve insan en çok da, yanında kendisi olabildiği yerde mutlu olur.
(Alıntı...)