BayerÇELİK
@Byrd
Herşey düşüncenin verdiği biçimi alır
Şu anda okuduğu kitaplar
kitabı okurken yine öğrendim. dünyanın en ünlü psikiyatristlerinden biri olan yalom sık sık kendine dürüst olmadığı konuları dur bakalım yalom dermişcesine açıklıkla anlatıyor. bu noktada insan kendine ve çevresine açık ve dürüst olmanın ne kadar değerli olduğunu bir kez daha gözden geçiriyor.
kitabı bitirince kendi açımdan en çarpıcı cümleyle son sayfalara yaklaşırken (364/395) karşılaştım;
"insan bir ilişkiyi bulmaz, yaratır"
böyle bağlamından koparıp yazınca anlamı erozyona uğruyor. ama özet olarak her insan kusurludur ve bir orta yol / paylaşımlı yol/ yan yol bir yol vardır. ve bazen de yoktur. yoksa da kabul etmek ve karşı tarafın alanına saygı duymayı başarmak gerekir.
edebi bir eser diye nitelendirip almayın yani içinde öyle süslü sözcük sanatları bulamayacaksınız , fakat yine de hakkını yemeyelim çok iyi kurgulanmış bilimsel nitelikte hoş bir yazım olmuş. serkan karaismailoğlu bu konuda oldukça başarılı , ilk kitabı kadın beyni erkek beyni ile gönüllere taht kurdu ve bu başarısı ileride de umarım artarak devam eder. özellikle de halka bilimi sevdirmek için de mutlaka başvurulması gereken bir kaynak, dili gayet yalın ve oldukça akıcı. bu tarz eserlerin artması dileğiyle.
not : söylemeden edemeyeceğim, patrick süskind'in koku adlı romanından da ciddi derecede esinlenilmiş.
. edebi bir kaygı taşımıyor kesinlikle. bunu yazarın kendisi de söylüyor. o yüzden büyük bir beklentiyle okumadım. ona göre okudum yani. yazarın sorunlu bir geçmişi olduğu belli zaten bunu birkaç yerde vurguluyor. ama en büyük darbeyi annesine vuruyor. annesinin yerinde olmayı hiç istemezdim. sorunlu bir çocukluktan kendisinin dediği gibi borderline bir birey yetişmesi garipsenecek bir durum değil. eşinin de kendisinden aşağı kalır bir yanı yok. yetiştirecekleri çocuğun ne kadar sağlıklı büyüyeceği de soru işareti. her neyse, kitap sıkıcı değil evet ama bu tarz insanların toplumda olduğunu da görmezden gelemeyiz. dobrayım derken patavatsız, doğrucuyum derken terbiyesiz olan, kırıp döken ve bunu marifet sayan umarsız insan örneğini kendini anlatarak vermiş pucca. biri aslında onun yüzüne doğruları söylemeli. bir daha okur muyum, belki gülmek için evet ama o kadar. çerezlik.
Çok içten yazılmış belli, çok da hoş bir kitap ama okurken bir çok yerinde kendimden bir şeylere rastlamama rağmen katılamadığım tarafları da oldu. Mesela ben "kendime bu kadar hoş gelemem";) bazen benim hayatımda niye var dediğim insanlar bile bir tecrübe katıyor bana, çok sevdiğim ama bazen çok büyük hatalar yapsalar bile bana karşı, bazılarına olan bağlığım, bazılarına olan sevgim, onların bana olan sevgisi, hayatıma kattıkları iyi ya da kötü tecrübelere tutunarak hayatta kalabildiği mi düşünüyorum. o yüzden iyi yada kötü ben herkesi hayatımızdan çıkarmanın mümkün olduğunu düşünmüyorum...
Magalie Chaudron, büyüleyici vitriniyle nam salan Sihirli Tatlar’ı, iki teyzesiyle birlikte işletmektedir. En ünlü tarifi olan sıcak çikolatayı küçük, mavi mutfağında hazırlayan Magalie, onu içecek olan kişiyi düşünüp içine bir dilek üfleyerek servis etmeyi bir alışkanlık hâline getirmiştir. Sokağın diğer ucuna, dünyaca ünlü pastacı Philippe Lyonnais taşındığında işler biraz değişir. Magalie ve Philippe arasında anlamlandırılamayan bir çekişme başlamıştır. İşin ucunun nereye gideceğini ise kimse tahmin edemez. Çekişmeler yerini duygulara bıraktığında ise, hayata karşı güveni hatrı sayılır bir şekilde kırık olan Magalie’yi aşka inandırmak düşünüldüğü kadar kolay olmayacaktır.
