BayerÇELİK
@Byrd
Herşey düşüncenin verdiği biçimi alır
Uzm.Estetisyen
GALLİPOLİ
Çanakkale, 22 Haziran
159 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Hayatın tek doğrusu yoktu, hayatın birkaç ya da birçok doğrusu da yoktu, hayatın sayısız doğrusu, sayısız yanlışı vardı, her hayat tekti, benzersizdi." Ayfer Tunç okurken her defasında şaşırtan nokta olayların ve karakterlerin birbirine çok iyi bağlanıyor olması. Hiçbir tesadüf sırıtmıyor. Kapak kızı kurgudan ziyade karakterlerin ön planda olduğu bir roman. Kapak kızı Şebnem üzerinden Ersin, Serap ve Bünyamin'in aile, aşk daha çok da ahlak üzerine sorgulamalarını okuyoruz. Bir yanda karakter kendi ahlakını överken bir diğeri bu bencilliğini onun yüzüne çarpabiliyor.
Beyaz Kale Venedik’li bir tüccarın kendisine fiziksel olarak çok benzeyen fakat karakter olarak çok ayrı olduğu Hoca’yla arasında geçen psikolojik savaşı anlatan bir roman. Fakat bu; bahsi geçen
kahvenizi yapıyorsunuz sade olacak ama sonra oturuyorsunuz ve açıyorsunuz kitabı. Siz okumaya başlıyorsunuz kaleminiz sizden habersiz altını çiziyor bir sürü cümlenin. Çünkü her cümlede kendinizi buluyorsunuz. Bu his mükemmel anlatılacak gibi değil. Sonra bir de bakıyorsunuz ki sayfalar arka arkaya çevrilirken sizin kahve fincanda buz olmuş. İşte böyle bir kalem Ali Ayçil kalemi. Her yazarda bunu hissedemezsiniz. yani ben hissedemiyorum. Ama böyle hissettiren yazar şair abilerim ablalarım var benim. böyle diyorum çünkü onlar benim duygularımın tercümanı oluyorlar ve bende onları ailem olarak bağrıma basıyorum.
her deneme sonrasında çizdiğim cümleler üzerinde uzun uzun düşündüm. ne kadar da ben dedim. insanın içinde bulunduğu yaralarını öyle naif yazmış ki. Genelde deneme okurken insan akıcılığı yakalayamaz. Çünkü her bir deneme kendi içinde bir konu, bir olay barındırır. kopukluk olur. bir bıraksanız elinizden kim bilir ne zaman gelir aklınıza. Ama ben hep bir sonraki denemeye geçmek için sabırsızlandım. Akıcı sizi yormayan bir eser.
bence Ali Ayçil ile karşılıklı sohbet etmek herkese iyi gelecek.
bence okuyun asla pişman olmazsınız....
Güçlü bir karakter romanı Alıklar Birliği. Karakterimizin adı İgnatius... Hertürlü moderizm ürününe karşı gelen, toplumda ki yozlaşmayı sürekli eleştiren, kendi çözüm metodları ve değer yargıları olan aykırı bir karakter aslında İgnatius. Kitap içerisinde, komik ama düşündürücü diyalogları da barındırıyor. Benim unutamıyacağım karakterlerden biri oldu İgnatius. Oblomov'u, Aylak Adam'ı sevdiyseniz, bu romanıda seversiniz.
Karışık duygular ile okuduğum bir kitaptı. Hem ileride ne olacağını merak ettim, hem de bitmesin istedim bu yüzden azar azar okudum. Klasik kategorisine düşen ama hiç te o ağırlığı taşımayan, okuyucuyu sıkmayan bir eser. Habil ile Kabil'in hikayesinden esinlenmiş yazar. Kabil, yaptığının bedelini, hayatının sonuna kadar Cennetin doğusunda bir yerde yaşayarak ödemelidir.
Asırlardır süren savaşları farklı kuşaklardan ama kardeş olan karakterler üzerinden işlemiş yazar. Ki bu savaşlar aslında insanın içinde yaşanır en çok - iyilik ile kötülük savaşır başta, güzellik ile çirkinlik, doğru ile yalan ve daha bir çoğu ama insan yapabileceğine, kendine inandığında da neyin galip geleceğini belirleyebilir. Çok mesajı ve sorusu var yazarın okurlarına, benim aklıma kazınan ise şu oldu: madem insan özürlü doğabilir, neden bu özür bedeninde değil de, ruhunda olmasın ki? Hani derler ya, herkes aslında iyi doğar diye, acaba gerçekten öyle mi sorusu geliveriyor okuyucunun aklına. Ben çok sevdim Steinbeck'i, diğer kitaplarını da okunacaklar listeme ekleyeceğim. Ve sonuç olarak, bu kitap okunmalı. :)
