“Guylain onu dinlememiş alıştıkça sonunda her şeyin yoluna gireceğine saf saf inanmıştı. Alışkanlığın, varlığını bir güz sisi gibi istila edip düşüncelerini uyuşturacağına. Ama geçen yıllara rağmen kirli ve sıvaları dökülmüş o koca dış duvarı gördüğü an, bulantı daima geri gelip boğazına yapışıyordu.”