İnsanın doğası doruktan dibe doğru tamamen düşebilir mi? Tanrı tarafından iyi yaratılmış olan insan, yine insan tarafından kötü hale getirilebilir mi? Ruh, bütünüyle kader tarafından değiştirebilir ve kader kötüyse, o da kötü olabilir mi? Basık bir kemerin altından geçerken bel kemiğinin bükülmesi gibi, kalbin de ölçüsüz bir felaketin baskısı altında biçimsizleşmesi, çirkinlikler, onulmaz sakatlıklar yapması mümkün mü? Her insanın ruhunda, özellikle de Jean Valjean’ın ruhunda, bu dünyada yozlaştırılması, çürütülmesi mümkün olmayan, öbür dünyada ölümsüz olan ve iyiliğin geliştirebileceği, körükleyip alevlendireceği ve kötülüğün söndürmeyi asla başaramayacağı bir görkemle parlatacağı tanrısal bir unsur, bir kıvılcım yok mudur ve yok muydu?