Açgözlülük bir ahlaksızlıktır, özellikle insanların diğerlerinin acısına duyarsız kaldığı zaman var olmanın kötü bir yoludur. Kişisel bir ahlaksızlık olmasının ötesinde yurttaşlık erdemiyle çelişir. Zor zamanlarda, iyi bir toplum işbirliği yapar. Maksimum avantajı elde etmek yerine, insanlar birbirine göz kulak olur. İnsanların kriz zamanlarında komşularını mali çıkar için sömürdüğü bir toplum iyi bir toplum değildir.
Bu nedenle aşırı açgözlülük, mümkünse toplumun yıldırması gereken bir ahlaksızlıktır. Fiyat şişirmeyi yasaklayan kanunlar açgözlülüğü tamamen yok edemeyebilir ama en azından bu arsızlığı sınırlayabilir ya da toplumun bunu onaylamadığına işaret edebilir. Toplum, açgözlü davranışı ödüllendirmek yerine cezalandırarak, ortak iyi için paylaşılan fedakar yurttaşlık erdemini yüceltebilir.