Luzumsüz hiçbir şeyin peşinde koşmadım. Hiçbir ihtirasın peşinde beyhude yere emek sarf etmedim. Hiçbir zaman sınıfımızın birincisi veya ikincisi,hatta yirmincisi olmak istemedim.
Burası muhakkak. Dinlemesini biliyorsun, ki bu mühim bir meziyettir. Hiçbir şeye yaramasa bile insanın boşluğunu örter, karşısındakiyle aynı seviyeye çıkarır.
Basit çocuk ruhunda derinden derine bir şeyler değişiyordu: Hayata dair,hani içinde hepimizin bazen kederli,bazen neşeli köleler olduğumuz hayata dair, bazı gerçekleri kavramaya başladığını hissediyordu.
Şimdiye kadar birçok derdi,kederi birlikte yaşamışlardı. O yüzden artık yakınmamayı öğrenmişlerdi. Orada öylece durup, başlarını eğmiş, acıya katlanıyorlardı.