" Boş evin içresinden geçip kendi odasına döndü ve çantayı aldı.BU BASKIYA KARŞI KOYAMADIĞINDAN KEMDİNİ HUZURLU HİSSEDİYORDU.Kendisine'bu onun suçu' dedi, 'sadece onun suçu.Neden gitti ki?Onun beni engellemesi gerekirdi, bu onun göreviydi.Beni BENDEN! koruyabilirdi , ama artık İSTEMEDİ.O BENİ HOR GÖRÜYOR, onun sevgisi geçmişte kaldı. O elimden tutmadı öyleyse düşüyorum.
'MecburiyetStefan Zweig