Köy Enstitüleri bu topraklar üzerinden yaratılmış gerçek bir mucize. Tabi ki eksik yönleri vardır, ancak yaşam süresi o kadar kısa olmuş ki kendini düzeltip, kendini tam anlamıyla gerçekleştirmesine ne yazık ki izin verilmemiş. Oysa temeli Atatürk devrimlerine dayanan, gelişimin köy insanını geliştirmek ile mümkün olacağına inanan, tamamen bize özgü ve bize özel bir eğitim sistemi.
Ne yazık ki ömrü çok kısa sürmüş. 1940 yılında açılan enstitüler, hem CHP içindeki (tek parti dönemi) gerici kitle ve toprak ağalarının sinsice çalışmaları, hem DP’nin buraları kominizm yatağı şeklinde gösterme çabaları, soğuk savaş dönemine girilmesi ile Amerika baskısı ile iyice Rusya ve kominizm fikrinin sanki sürekli ülkede yayılıyormuş hissinin yaratılması gibi nedenlerle ne yazık ki 1951 yılında şekil değiştirerek fiilen kapatılmıştır.
Kitaptan bir alıntı;
“Harf Devrimi’ne getirilen eleştirilerden biri “bir gecede cahilleştik”, “atalarımızın mezar taşını okuyamaz olduk” türündendir. Dönemi tekrar göz önüne getirirsek, okuryazar oranı %8 ler civarındadır. Hatta bazı kaynaklar bu oranın %5 lerde olduğunu iddia eder, hele ki kadınlarda bu oran daha da düşüktür, yüzde 3’ler gibi… %8 okuryazar oranının da %95 i İstanbul’da yaşamaktadır. Harf Devrimi oldu diye koca bir ülke bir gecede cahilleşmiştir!!!”