"Antik çağlarda yaşayan Hıristiyanlar, mükemmellikten uzak olmalarına karşın bizim yegâne seleflerimiz, bunu anlamışlardı: Onlara göre itaat erdemdi, gurur ise kusur, "BİZ", Tanrı'dan, "BEN" ise Şeytan'dan geliyordu."
"Demek ki seviyorsun. Korkuyorsun çünkü senden güçlü, nefret ediyorsun çünkü korkuyorsun, seviyorsun, çünkü ona boyun eğdiremiyorsun. Ne de olsa sadece boyun eğdiremediğini sever insan."
"Sınırlılık" sözcüğü beni korkutmuyor. İnsanın içindeki en yüce şeyin -mantığın- amacı özellikle sonsuzluğun aralıksız sınıflandırılması, kolay hazmedilir porsiyonlara -diferansiyellere- indirgenmesidir.