cihan may
@CHNMY
İşte benim 60’lara olan zaafım da buradan geliyor, onların özlemleri benim de özlemim oldu. Hiç yaşamadığım bir zamana duyduğum bir özlem.
Reklam
Karanlıkta zaman farklı akar.
Çocukluk dikeydir. Yukarıya doğru büyürsün, boyun bahçedeki güllerinki kadardır, herkes sana her yıl ne kadar büyüdüğünü tekrar edip durur, baban seni havaya kaldırır, parmak uçlarınla yükselirsin, herşey kıpır kıpır hayat ve haraket doludur, yatmak istemezsin, ancak zorla yatarsın. Yaşlılık yataydır. Azıcık dinlenelim, öğleden sonra uzanalım, kanepeye şöyle bir uzanacağım sadece, çünkü belim…Yaşlılık uzun süreli, belki de sonsuz bir yataylığa alışmaktır.
Sanırım biri babamın artık olmadığını güllere de söylemesi gerekiyor, merak etmemeleri için. Ölümün güller ve köpekler için açıklanması. Ölümü ve ölmeyi tabi ki biliyoruz, diye somurturdu güller, sonuçta bunu her kış yapıyoruz.
Nisan bulutları hafif ve suluboya resimleri gibi, karahindiba tüyleri gibi haraketli ve dağınık.
Reklam