İşte böyle, burada günler sorunsuz bir şekilde geçip gidiyor.
Arada bir hatırlanmaya değer bir olay gerçekleşse de devasa ve belirsiz zamanın ağırlığında kaybolup iz bırakmadan siliniyor.
İnsanlar, net göremediğinde en önce seslerin duyulacağını düşünürler ama bu doğru değil. İlk hissedilen zamandır. Devasa bir maddenin yavaş ve sert akışına benzeyen zamanın her saniye, her salise bedenimden geçişini hissettikçe yavaş yavaş yenik düşerim.
Kalbine yerleştirilmiş soğuk mu soğuk patlayıcıya doğru ilerleyen ateş artık yok. Şimdi kanın akmadığı damarın içi gibi, birden duran asansörün boşluğu gibi dudaklarının içi bomboş. Kuruluğu devam eden yanaklarını elinin tersiyle siliyor.