Hepimiz yaşama becerisine sahibiz, çünkü hepimiz bazen yalana, körlüğe, heyecana, iyimserliğe, bir inanca, kötümserliğe ya da başka bir kurtarıcıya sığınırız.
Neden insanlar kızartma yandığında vs. birbirlerine bağırmayacaklarına söz vermezler? Neden birbirlerine susma özgürlüğü, barış özgürlüğü, yalnız kalma özgürlüğü tanıyacaklarına dair söz vermiyorlar?
Sanki bunu yapmaya hakkım varmış gibi yüzümü eline sürdüm. O kadar mutlu, o kadar gururlu, o kadar özgür, o kadar güçlü, o kadar evimdeyim ki ve yine aynı duygu: O kadar evimde.