Stefan Zweıgn yazdığı bu öykü insan ruhunu işleyen harika bir eser bence satrancın sadece bir simge olarak kullanıldığını ve insan düşüncesini, insan ruhunu zıtlıklarla orataya koyuyor. Oyunda ki siyah ve beyaz taşlar birbirine üstünlük sağlamayı amaçlayan insanın zıt düşüncelerini ve farklı ruh hallerini simgeliyor veya satranç masasını yaşadığımız hayat olarak düşünürsek karşı tarafın hamleleri önümüze çıkıcak olan zorluklar ya da engeller olarakda algılayabiliriz bu da bize hayatımızda karşımıza çıkcak engelleri önceden görüp karşı hamle yapmamız gerektiğini gösterir.