Hayatın vereceği huzur ve güzellik ancak hayatından uzakta başka âlemleri düşlerken ortaya çıkıyordu.
Reklam
siyasetin aşırısında yapmacıklı bir şey vardı.
Toplumların hayatını belirleyen önemli şeyler insanların birbirlerine benzeyen yanlarından değil benzemeyen yanlarından çıkıyordu.
İnsan şehirde kalabalık içinde yalnız olabilirdi ve şehri şehir yapan şey de zaten kalabalık içinde insanın kafasındaki tuhaflığı saklayabilme imkanıydı.
Hayatta kendini en yalnız hissettiği zamanlarda, şehirde bir türlü zengin olmayan ve köye geri dönme fikrini içinden atamayan babasına içerlerdi. Babası bu duygularını seziyor muydu acaba?
Reklam