Bir Filistin var bir de biz...
Zalimler hep vardı, şeytan hep var. Asıl biz kimiz, neredeyiz ?.. Ümmetin evlatları topluca şehit oluyorken üzerimizdeki bu vurdumduymazlık nedir? Ümmetin namusu gelmiş geçmiş en pis varlıklar tarafından kirletilmişken bizim ümmetliğimiz nerededir?..
Altında ezildiğim her şeyi, bu acıyı unutabilmek için bir diğer acımı diriltmeye uğraşıyorum. Seni unutmak için yaşadıklarımı, yaşadığım şeyi unutmak için de seni hatırlıyorum. Ama mümkün değil, hiçbirini unutamıyorum.
Sevindiği zamansa yüzünü al basardı. Çevremizdeki kimi insanlarda görürüz bunu. Sevineceği vakit yüzü kızarır, yanakları al al olur ve ne hissettiğini belli eder. Efendimizin (sav) de sevinç belirtisi tıpkı bu şekildedir. Ayrıca gözleri kapanacak kadar kısılır ve göz kenarlarındaki kaz ayakları tebellür edecek kadar mimikleri yoğunlaşırdı. Mahcup olduğunda da küçük bir kız çocuğu gibi utanırdı.