Harun Çakmak
@Cakmakh
33 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sürekleyici bir masal tadindaDuygu ve Düşünce
Evet kitap sürükleyici masal tadında bir roman. Masal dediğime bakmayın konusu hayatın tam kalbinden, her birimizi derinden etkileyen zulüm, adaletsizlik, hayatımızın merkezine neyi koyup koymayacağımız, iç çatışmalarımız.
Tarih boyunca insanlığın onulmaz hatalarının nasıl tekrarlanıp durduğunu yarattığı karakterler üzerinden o kadar güzel anlatmış ki Elif Şafak, o yüzden masal tadında diye söze girdim.
Kesinlikle tavsiye ediyorum.
İnançlı mıyım?
Değil miyim? diye kendimize sorduğumuzda verdiğimiz cevapların aslında "Din nedir?" gibi en temel sorunun bile yanıtını bilmeden, kulaktan dolma bilgiler ve ön kabuller ile verildiğini cızz diye dimağlarımıza sokan güzel kitap.
Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Anlatım açısından biraz (belki de konunun çok geniş bir alanı kapsaması nedeniyle mecburiyetten) dağınık olsa da tam manasıyla ufuk açıcı bir kitap olmuş.
Serinin diğer kitaplarını da sindire sindire okumayı planlıyorum.
Deniz Erten
Deniz Erten
Klasik özel eğitim anlayışına devrim niteliğinde karşı çıkış
Kendisi de otizmli evlat sahibi olan ben, kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum.
Yaklaşık 6 yıllık özel eğitim maceramızda düştüğümüz yanlışlara düşmemek için bu kitabın yolun başında karşıma çıkmasını çok isterdim. Zira otizm de tek çare kaliteli ve nitelikli eğitim. Ve 0-6 yaş aralığı bu anlamda en efektif evre.
Emre Serge Özdemir kitabında, özel eğitim kurumlarının tamamında uygulanan "uygulamalı davranış analizi (UDA)" yönteminin yanlisliğını kesin olarak ifade ederken. Nöroplastite yönteminin yararlarını ve ne olduğunu anlatıyor.
Davranışların değil, duyuların ön planda tutulması gerektiğini vurguluyor.
Otizm camiasındaki herkese ama özellikle yolun başındakilere yol gösterici bir rehber.
Bir hayat nasıl anlam kazanır?
Tüm zamanların en önemli baş yapıtlarından biri olan Sefiller ve baş karakteri Jan Valjean tam anlamıyla takdiri hak ediyor.
Kitabın başında bir kürek mahkumu olarak karşımıza çıkan Jan Valjean, 1700 sayfalık bu şaheserdeki upuzun maceraları boyunca tüm iç çatışmalarına rağmen yüce ruhlara yakışır bir şekilde asla nefsini temize çekmiyor. Bunun yanında yaptıkları ve başka insanlara anlamlı dokunuşları ile bir ömür nasıl yaşanır sorusunu en güzel şekilde cevaplıyor.
Tüm yaşadıklarından sonra kitabın sonunda şu basit ama derin cümleyi kuruyor;
-- Ölmek bir şey değil, yaşayamamak çok kötü!
Eser kesinlikle çok derinlikli, çok çarpıcı, toplumsal adalet kavramlarını sık sık sorgulatır nitelikle.
Okunmasını kesinlikle tavsiye ederim.
Bu kitapta Zweig'i intihara götüren psikolojinin bir tezahürünü paylaşmak isterim.
Leman gölü kıyısında olay metninin son paragrafında, ölü bulunan Boris üzerine şöyle yazıyor: "Olayla ilgili bir tutanak hazırlandı, ancak yabancının soyadı bilinmediği için, mezarının başına ucuzundan bir tahta haç konuldu; isimsiz yazgıların üzerinde yer alan, Avrupamızı şimdi baştan başa kaplayan o küçük haçlardan biri..."
