Tevhide çakmak
@Cakmaktevhide
Şu anda okuduğu kitap
Orhan Kemal ~ El Kızı
Yazarımızın kalemiyle tanışma kitabım oldu ve o kadar beğendim ki akıcılığı üslubu çok hoşuma gitti ve arada engeller olsada bir solukta bitirdim diyebilirim.Deccal bir kaynana olan Hacer Gelini Nazan ve oğlu mazhara yapmadığını bırakamıyor. Psikolojik şiddet mi dersiniz , büyü mü dersiniz .. Mazharın ise tek istediği , karısı Nazan’ın ona kendini açması, cıvıl cıvıl olması. Nazan ise çok çekingen , çok utangaç bi kadın. Kaynanasından çektikleri ayrı , kocası ne der diye yapamadıkları ayrı. Kaynanasının her dediğini sineye çekmesine aşırı sinir oldum okudukça hadi Nazan kendini savunsana Nazan diyerek okudum adeta. Mazharın da anasının ne mal olduğunu bilmesine rağmen her dediğine inanmasına ayrı sinir oldum. Tam bir eski Türk dizileri tadındaydı. ‘Hayır’ demenin ne kadar önemli olduğunu çok acı bir şekilde gözler önüne sermiş aslında. Böyle bir kayınvalidenin insanların hayatını nasıl mahvettiğini okurken gerçekten sinir krizi geçireceksiniz. Okumadıysanız eğer mutlaka okumanızı tavsiye ederim. Yazardan bir kitap daha aldım en kısa zamanda okuyacağım.
Gülseren Budayıcıoğlu- Günahın üç rengi
Bir çoğumuzun hayatına ‘ Kırmızı Oda ‘ dizisiyle giren Gülseren budayıcıoğlu’nun okuduğum 2. Eseriyle geldim bu defa. Diziden konuya az çok vakıf olduğum için kitabı okumayı bir süreliğine ertelemiştim artık vaktiydi ve #okudumbitti serisine çoktan eklendi bile.
Üç ayrı hikayeden oluşan eserde ilk olarak ‘fahişeliğin rengi kırmızı ‘ başlığı altında, ana karakterimiz Meliha’nın hayat hikayesini okuyoruz. Üç ayrı kuşaktan gelen fahişeliği anlatıyor ve okurken beni çok etkiledi, böyle bir hayat nasıl yaşanır diye düşünmeden edemedim . Beş kardeşin bir başına sahipsiz kalmış olması küçücük yaşta onca acıyı , çaresizliği kucaklaması beni derinden etkiledi. Bazen kader dediğimiz şey aslında iyileştirilemeyen yaraların kuşaktan kuşağa aktarılması oluyor , insanın hiç seçme şansı olmadan sürüklendiği bir yol , bi uçurum ..
ikinci hikayede ise ‘ eşcinselliğin rengi gri ‘ yani Şevket ağanın hayat hikayesini okuyoruz. Şevket ağa dışardan bakıldığında otoriter sahibi , herkese sözünü geçiren baskın bir karakter tam bir ‘ağa’ figürü. Ancak hikayenin içine girdikçe kendi çocukluğunda bastırılmış duygularından ve suçluluk duygusundan beslendiğini görürüz. Çocukluk ve gençlik döneminde yaşadığı olaylar ona kadınlara karşı bir duvar örmesini sağlıyor ve baskıyı, otoriteyi güç göstergesi olarak algılıyor.
Üçüncü hikaye de ise ‘ mazoşizmin rengi siyah ‘ Salihin hikayesini okuyoruz . İnsanın bilinçli ya da bilinçsiz şekilde acıyı seçmesini, kendini cezalandırır gibi yaşamasını anlatıyor. Mazoşizmi fiziksel acı olarak görme değil . Kendini değersiz görme, hep zarar veren ilişkileri seçme, mutluluğu hak etmediğini düşünme ve içten içe kendini cezalandırma hali olarak karşımıza çıkıyor .
Karakterleri tanıdıktan ve hikayelerini okuduktan sonra
Bahçıvan ve ÖlümDuygu ve Düşünce
Henüz taze olan yaramı daha çok mu kanatacak yoksa omzumu sıvazlayan bir el mi olacak , diyerek başladım okumaya.. Bazı satırları okurken boş boş bakıp uzun uzun düşündüm hatta çoğu cümleleri defalarca kez okudum her okumamda yeni anlamlar kazandırdım cümlelere kendimce .. Bazı cümleler gerçekten o kadar bendi ki , sarsmadı desem yalan olur .. kitabı okurken kendime defalarca ‘ artık yok ‘ dedim.. İçimdeki düşünceleri bu satırlara dökmek bile acı veriyor zorluyor beni doğrusu nasıl ifade edeceğimi bile bilmiyorum .. Ama şundan eminim ki zaman sonra yeniden okuyacağım , aynı acıyla aynı hislerle.. Asla kapanmayacak bu yara .. Kitapta bir yer beni o kadar dağladı ve diyor ki defalarca kez ‘ Lütfen babam çok acı çekmesin .. ‘ günden güne babacığımın erdiğini gördükçe istemeyerekte olsa defalarca kez söylemişliğim var , babam daha fazla acı çekmedi ..!