Bu kadar mutsuzluğa nasıl dayanıyoruz peki? Abartarak... İçilen bir bardak biranın hazzını, yakalanan bir pokemonu, dinlenen birkaç şarkıyı, basit bir el ele tutuşmayı, kaçamak bir bakışmayı abartarak ve ölçüsüzce mutlu olarak. N'apcaz ki başka? Yoksa neden öldürmeyelim kendimizi?